Hasło tegorocznego Mityngu Przyjaźni Między Narodami to “Poznanie jest zawsze wydarzeniem”. Największe w Europie kulturalno-społeczno-religijne spotkanie po raz 30-tych zostało zorganizowane przez ruch kościelny Comunione e Liberazione we włoskiej miejscowości Rimini nad Adriatykiem w dniach 23-29 sierpnia 2009 r. Uczestniczyło w nim około 800 tysięcy osób z Włoch i z zagranicy.

Słowa Papieża Benedykta XVI do uczestników Meetingu w Rimini '09

Jak podało Radio Watykańskie w komunikacie „Poznanie jest zawsze wydarzeniem”:

To największe tego rodzaju spotkanie we Włoszech w tym roku nosi tytuł „Poznanie jest zawsze wydarzeniem”. Poznanie, jako spotkanie z faktami, które narzucają się z zewnątrz, zmusza do poszukiwania jakiegoś sensu. Do tego potrzebne są osoby, które pomogą ten sens odnaleźć.

Taka jest myśl przewodnia, która będzie towarzyszyć w tym roku rozważaniom na temat polityki międzynarodowej, polityki społecznej, szkoły. Oprócz tego zorganizowano koncerty, zawody sportowe, spektakle teatralne, wystawy, świadectwa nadzwyczajnych świadków. Rosyjski reżyser Andriej Tarkowski, gdy uczestniczył przed laty w mityngu postawił pytanie: „Dlaczego żyjemy na tej ziemi? Gdybyśmy nie stawiali sobie tego pytania – dodał – nie bylibyśmy godni nazywać się ludźmi”.

Na to pytanie postara się odpowiedzieć 300 prelegentów. Na terenach targów w Rimini można zobaczyć prawie wszystko. To jedna z największych imprez wystawienniczych we Włoszech, a pretendująca do największych i najnowocześniejszych targów w Europie.

W depeszy “30. Mityng Przyjaźni Między Narodami” również KAI podkreśla znaczenie tego wydarzenia dla kultury europejskiej (cytuję z serwisu Niedziela):

Trwający cały tydzień Mityng jest wydarzeniem religijnym, kulturalnym i społeczno-politycznym. Jego bogaty program przyciąga każdego roku kilkaset tysięcy uczestników z wielu krajów, reprezentujących także różne wyznania. Przybywają znane osobistości ze świata religii, polityki, nauki, kultury czy sportu. W ciągu 30 lat historii spotkań w Rimini, gośćmi Mityngu byli m.in. Jan Paweł II, kard. Joseph Ratzinger, Matka Teresa z Kalkuty, Dalajlama, Emmanuel Levinas i Lech Wałęsa.

W tym roku jednym z gości był Tony Blair, były premier Wielkiej Brytanii, który mówił m.in. o drodze swojego nawrócenia. Blair, dzięki wsparciu jego małżonki, przeszedł na katolicyzm w końcu 2007 r. Ważne w jego wystąpieniu było stwierdzenie, że wiara i rozum są sojusznikami, a nie przeciwnikami, a wiara w Boga jest zbawieniem ludzkiej kondycji. (Rimini: Tony Blair o roli Kościoła w nadaniu globalizacji ludzkiego oblicza).

Sprawozdawca Radia Watykańskiego tak podsumował tegoroczne spotkanie w Rimini:

Echo medialne tej największej włoskiej imprezy społecznej było imponujące. Radio i telewizja publiczna, rozgłośnie prywatne, najważniejsze wydania dzienników codziennie śledziły przebieg spotkań i wydarzeń na mityngu. Tematyka spotkania dotykała też ludzi niezwiązanych z wiarą i odległych geograficznie od Rimini. Selekcjoner włoskiej piłkarskiej drużyny narodowej, Marcello Lippi, zapytany o temat mityngu powiedział m.in., że on sam nie ma wiary, ale podziwia i zazdrości wierzącym, którzy we wspólnocie z innymi znajdują wielką siłę.

W mityngu uczestniczyli intelektualiści, politycy (w tym czterech prezydentów afrykańskich), bankierzy, naukowcy, laureaci nagrody Nobla, ludzie kultury, artyści. Było kilku ministrów rządu włoskiego i kilku przedstawicieli lewicowej opozycji. Był obecny ex-premier brytyjski Tony Blair i była ambasador Stanów Zjednoczonych przy Stolicy Apostolskiej. Działo się tu wiele ciekawych i ważnych rzeczy. Enzo Janacci, lekarz kardiolog, a zarazem piosenkarz, muzyk i autor tekstów, w czasie swego koncertu mówił o własnej drodze od agnostycyzmu do wiary, porównując ją do zakochania się, poprzez które widzi się wszystko w zupełnie innym świetle. Prof. Edward Green, z Uniwersytetu Harvarda przyznał rację Benedyktowi XVI w sprawie walki z plagą Aids. Podkreślił, że prezerwatywa nie jest – dla wielu racji – skutecznym środkiem zapobiegawczym w Afryce.

Francuski filozof z Sorbony, Rémi Brague, zaznaczył, że wiara nie zamierza tłumaczyć jak powstało stworzenie. Zostawia wolność do naukowych poszukiwań. Ale mówi, że istnieje sensowność rzeczy. Dlatego wiara, tak jak i wolność, jest fundamentem racjonalności.

Wspomniany Tony Blair, kontrowersyjny były premier brytyjski, człowiek politycznego sukcesu, mówił o uwalnianiu człowieka spod wszechwładzy państwa i o swoim przejściu na katolicyzm, w którym dominującą rolę odegrała wiara jego żony katoliczki. Blair, polityk z błyskotliwą, choć kontrowersyjną przeszłością dziś nie waha się publicznie uklęknąć przed Ukrzyżowanym.

Jedynym akcentem polskim na mityngu była projekcja filmu Andrzeja Wajdy „Katyń”, postrzeganego jako arcydzieło połączenia sztuki z rekonstrukcją historyczną, gdzie efekt estetyczny zachowuje swoją siłę oddziaływania, a rekonstrukcja historyczna zyskuje na realizmie.

źródło serwis Radia Watykańskiego: Rimini: sukces “Mityngu przyjaźni między narodami”

***

Więcej informacji o Meetingu Przyjaźni Między Narodami można znaleźć na stronie organizatorów tego wydarzenia.

Od trzydziestu lat, zrodzony z doświadczenia osób z ruchu Comunione e Liberazione, Meeting Przyjaźni Między Narodami we włoskim mieście Rimini jest największym w Europie wydarzeniem o charakterze kulturalno-społecznym. Gromadzi corocznie kilkaset tysięcy uczestników, w tym wielu znamienitych przedstawicieli różnych religii i kultur, polityków, ekonomistów, naukowców, artystów i przedsiębiorców z Europy i Świata. Z dumą możemy też podkreślić, że na to wydarzenie powołał się niedawno sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych w odpowiedzi na interpelację w polskim Sejmie.

W udzielonej 12 stycznia 2009 roku odpowiedzi na interpelację poselską nr 6969 w sprawie nasilających się prześladowań chrześcijan w wielu krajach świata, wiceminister spraw zagranicznych Jan Borkowski oświadczył m.in.:

Z niepokojem obserwujemy narastające zjawisko dyskryminacji i prześladowań chrześcijan z powodu wyznawanej wiary. Podzielamy w tej mierze niepokój Stolicy Apostolskiej, która apeluje o przeciwstawienie się rozszerzającej się w świecie chrystianofobii. Podczas spotkania ruchu Comunione e Liberazione w Rimini 29 sierpnia 2008 r. szef dyplomacji watykańskiej abp Dominique Mamberti podkreślił narastający w świecie fenomen chrystianofobii oraz mnożące się restrykcje w przestrzeganiu prawa do wolności religijnej. Wskazał na potrzebę większego zaangażowania społeczności międzynarodowej w celu przeciwstawienia się tym zjawiskom.

Pełna treść odpowiedzi MSZ na interpelację poselską jest dostępna na stronie internetowej Sejmu RP.

Ten fragment oświadczenia MSZ jest tym bardziej godny zauważenia i podkreślenia, gdyż raczej niezbyt często można spotkać się z przytaczaniem przez wysokich urzędników w Polsce wypowiedzi wygłoszonych podczas spotkań współorganizowanych przez Comunione e Liberazione. A omawiany temat prześladowań chrześcijan w świecie zdominował wiele wystąpień na Meetingu w 2008 r.

Warto tu może jeszcze poszerzyć odpowiedź MSZ o wspomniane powyżej słowa dotyczące chrystianofobii, które Abp Dominique Mamberti skierował do uczestników Meetingu’08. Portal Opoka podał za Radio Watykańskim, iż zdaniem szefa dyplomacji Stolicy Apostolskiej „z chrystianofobią należy walczyć równie stanowczo, co z antysemityzmem i islamofobią. Nie można tworzyć hierarchii nietolerancji. Chrześcijanin zasługuje na ochronę w równej mierze, co żyd i muzułmanin. Wolność religijna wynika bowiem z równej godności każdego człowieka”.

Patrząc na to całościowo, wydaje mi się, że chrystianofobia to całokształt zachowań, w którym można wydzielić trzy dziedziny: błędne wychowanie czy wręcz dezinformację na temat chrześcijan i ich religii, zwłaszcza za pośrednictwem mediów; nietolerancję oraz prawne i administracyjne dyskryminowanie chrześcijan względem tych, którzy wyznają inną religię, bądź też nie wyznają żadnej religii; i w końcu akty przemocy i prześladowania – mówił w Rimini abp Mamberti. – A zatem dyskryminacja i nietolerancja względem chrześcijan obejmują bardzo istotne problemy ludzkie, polityczne i społeczne, a także religijne. Trzeba do tego podejść z tą samą stanowczością, z jaką zwalcza się antysemityzm i islamofobię, jeśli chcemy rozwiązać ten problem, we wszystkich jego aspektach, które są dziś niestety bardzo aktualne.

Źródło: Opoka za Radio Watykańskim

***

Tegoroczny Meeting w Rimini, organizowany pod hasłem “Poznanie zawsze jest wydarzeniem”, odbędzie się w dniach 23 – 29 sierpnia 2009.

Więcej informacji o Meetingu można znaleźć na stronie organizatorów tego wydarzenia.

O włoskich korzeniach ruchu Komunia i Wyzwolenie, a także 25-leciu obecności w Polsce opowiada prowadzący warszawską Wspólnotę CL w artykule dotyczącym ruchów religijnych: Focolari, Comunione e Liberazione oraz Wspólnoty Św. Idziego – które dotarły do nas z Włoch.

W tygodniku “Idziemy” z 3 sierpnia 2008 roku, wydawanym przez Diecezję Warszawsko-Praską, znajdujemy tekst dotyczący tych trzech ruchów w Kościele Katolickim. Oto fragmenty odnoszące się do CL:

Pod względem popularności we Włoszech ruch Comunione e Liberazione niemalże dorównuje focolarynom, a obecny jest zwłaszcza na wyższych uczelniach. Pełni rolę swego rodzaju duszpasterstwa akademickiego. W Polsce Komunia i Wyzwolenie nie jest jeszcze tak znana, ale wspólnot jest już 27. W niektórych miejscowościach działają nawet po dwie grupy. Najwięcej – na Górnym i Dolnym Śląsku. W tym roku mija 25 lat obecności ruchu w Polsce. W 1983 r. do Olsztyna pod Częstochową przyjechał włoski założyciel Comunione e Liberazione ks. Luigi Giussani i właśnie od tej daty liczy się obecność ruchu w Polsce. Wcześniej prowadził rozmowy z ks. Blachnickim, założycielem ruchu Światło-Życie, jednak obaj w końcu zdecydowali, że ruchy będą działać osobno.

– W całej Polsce mamy około 500 osób zaangażowanych w to dzieło. Ruch przeszczepili do nas przede wszystkim włoscy studenci, którzy studiowali na KUL oraz polscy księża, którzy studiowali we Włoszech. Od wielu lat włoscy członkowie ruchu uczestniczą w polskich pielgrzymkach do Częstochowy. Najpierw chodzili z Warszawy, a od niedawna z Krakowa. To taki gest całego ruchu w Europie. Co roku pielgrzymuje ok. 200–300 osób z europejskich wspólnot Comunione e Liberazione. Bardzo dużo polskich członków ruchu poznało ruch właśnie na tej pielgrzymce – tłumaczy Piotr Szular, odpowiedzialny za wspólnotę warszawską, liczącą ok. 50 osób.

– Są u nas studenci, młodzi pracujący, kilka rodzin z dziećmi. Nie mamy jeszcze swojego księdza opiekuna, ale czasem odwiedza nas duszpasterz krajowy ruchu ks. Krawczyk czy rektor seminarium z Białegostoku, który prowadzi w Warszawie wykłady na UKSW – dodaje. On sam zetknął się z Comunione, gdy jeszcze był w szkole w Rzeszowie, w 1991 r. Pociągnęli go ludzie – jak mówi – przemienieni wiarą, radośni, pełni życia a zarazem rozumni i mądrzy.

Formacja w ruchu opiera się na trzech stałych punktach: corocznej inauguracji pracy w Częstochowie połączonej z udziałem w rekolekcjach przekazywanych drogą satelitarną z Rimini we Włoszech oraz na wspólnych wakacjach i cotygodniowych spotkaniach formacyjnych w grupach. – Polega to przede wszystkim na refleksji nad tekstami ks. Giussaniego w świetle własnego doświadczenia życia wiarą. Często też wspólnie oglądamy filmy, dyskutujemy nad zjawiskami społecznymi i kulturalnymi. Bardzo dużą wagę przywiązujemy do śpiewu, piękna i głębi liturgii. Zawsze dużym przeżyciem są wspaniałe festiwale kulturalne, tak zwane mitingi w Rimini, organizowane przez ruch i bardzo cenione przez Włochów – opowiada Piotr Szular.

W Polsce tego typu imprezy dopiero „raczkują”. Komunia i Wyzwolenie zorganizowała w ubiegłym roku we Wrocławiu spotkanie poświęcone wierze i nauce. Była to reakcja na protest wobec wizyty Papieża na rzymskim uniwersytecie La Sapienza. Trudnością w rozwoju ruchu w naszym kraju jest brak własnego domu wspólnoty. Mogliby tam zamieszkać członkowie Bractwa Memores Domini – „Pamiętający o Panu”. Są to świeccy konsekrowani w ramach ruchu. W Polsce są na razie cztery takie osoby.

Na zakończenie tego fragmentu tekstu Autorka wskazuje, że pośród członków ruchu Komunia i Wyzwolenie w Polsce brak jest znanych polityków, dziennikarzy czy twórców kultury – w odróżnieniu od wspólnot CL we Włoszech. Tam bowiem osobistości z życia publicznego są medialną „wizytówką” Comunione e Liberazione.

Źródło: Tygodnik Idziemy

W obszernym wywiadzie z Arcybiskupem Tadeuszem Gocłowskim, ówczesnym metropolitą gdańskim, zamieszczonym w Rzeczpospolitej (nr z 12-13 kwietnia 2008 r.), znalazł się cały akapit opisujący udział w Meetingu Przyjaźni Między Narodami – tym największym wydarzeniu kulturalnym CL, Lecha Wałęsy – wtedy jeszcze przewodniczącego NSZZ Solidarność, przed wyborami prezydenckimi w Polsce.

Oto słowa Abp Gocłowskiego:

“Warto przypomnieć słabo znane wydarzenie z sierpnia 1990 roku. Chodzi o wyjazd Lecha Wałęsy do Włoch na zaproszenie ruchu katolickiego Comunione e Liberazione. Zaczęli do mnie wydzwaniać, żeby namówić Wałęsę, aby przyjechał na ich spotkanie w Rimini. Udało mi się go przekonać. Przysłali z Włoch specjalny samolot na dziesięć osób i polecieliśmy”.

Wyjazd do Włoch był dla Lecha Wałęsy okazją do spotkania z Papieżem Janem Pawłem II, który go przyjął na Mszy Św. i na prywatnym śniadaniu w Castel Gandolfo. Wałęsa opowiadał o tym, co wtedy działo się w Polsce po upadku systemu komunistycznego.

“Potem Wałęsa był na spotkaniu ruchu, po którym odbyła się konferencja prasowa z udziałem chyba ze 100 dziennikarzy z całego świata. Śledziłem konferencję podwójnie – mówił Abp Gocłowski – bo Wałęsa mówił po polsku, a tłumaczono go na włoski, który znam dobrze. Wałęsa zrobił na tym spotkaniu furorę.”

Źródło: Rzeczpospolita

W czasie tegorocznych Świat Zmartwychwstania Pańskiego europejskie media obiegła sensacyjna wiadomości, że zastępca redaktora naczelnego jednej z największych włoskich gazet Corriere della Sera – Magdi Allam, przyjął Sakrament Chrztu Świętego. Był jednym z siedmiu katechumenów, których w marcu 2008 roku ochrzcił Ojciec Święty Benedykt XVI. Na Chrzcie Św. Magdi Allam przyjął imię Cristiano, czyli Chrześcijanin.

Abstrahując od sensacji, jaką wywołało przyjęcie wiary chrześcijańskiej przez osobę świata mediów, dotąd postrzeganą jako “umiarkowany islamista” i grożenia mu śmiercią za apostazję, dla nas najistotniejsze jest to, że sam Magdi Cristano Allam wskazuje, obok słów Benedykta XVI, również na wielkie znaczenie dla jego decyzji spotkania z charyzmatem ruchu Komunia i Wyzwolenie. Cytując za autorem artykułu “Niewierny” opublikowanym w Rzeczpospolitej z 29 marca 2008 roku:

“… bezpośrednim bodźcem było spotkanie pięć lat temu z powstałym we Włoszech ponad pół wieku temu katolickim ruchem Komunia i Wyzwolenie działającym dziś w ponad 50 krajach, również w Polsce.

Organizatorzy dorocznych spotkań ruchu w Rimini zaprosili go wówczas z wykładami i na cykl dyskusji o islamie. Tam zaprzyjaźnił się z kilkorgiem aktywistów, a szczególnie z Maurizio Lupim, deputowanym Forza Italia. Atmosfera i poziom intelektualnej debaty tak mu się spodobały, że stał się stałym gościem spotkań w Rimini, które zbliżyły go do przyjęcia Chrystusa. Decyzję podjął rok temu. Mówi, że ostatecznie przekonał go Benedykt XVI, mówiąc o nierozerwalnych związkach wiary i rozumu, o świętości życia, wolności wyboru, równości kobiety i mężczyzny.”

I jeszcze słowa samego Magdi Cristiano Allama zamieszczone w wywiadzie opublikowanym na łamach Gościa Niedzielnego nr 14/2008:

“Moja konwersja była procesem bardzo długim i raczej powolnym. To zaczęło się już w Kairze, gdy chodziłem do katolickich szkół, prawie pół wieku temu. Myślę, że wtedy nie byłem wewnętrznie gotowy na zmianę. Nie uświadamiałem sobie nawet, że może ona być możliwa. Wierzę jednak, że nic w naszym życiu nie dzieje się przypadkowo. Nasze decyzje, spotkania z ludźmi kształtują nas i zmieniają nasze życie. Ja spotkałem ludzi z ruchu Komunia i Wyzwolenie. Systematycznie uczestniczyłem w organizowanych przez nich Mityngach Przyjaźni Między Narodami w Rimini. Poznawałem wspaniałych ludzi. Rodziły się nowe przyjaźnie i pytania o to, dlaczego żyją tak, a nie inaczej.”