Angelo Scola urodził się w 1941r. w miejscowości Malgrate w archidiecezji mediolańskiej. Studiował filozofię na Katolickim Uniwersytecie Sacro Cuore w Mediolanie, gdzie poznał i zaprzyjaźnił się z ks. Luigi Giussanim, późniejszym założycielem ruchu Comunione e Liberazione. W 1970 r. przyjął Sakrament Kapłaństwa. Był przez wiele lat wykładowcą i rektorem papieskich uczelni i instytutów naukowych. Jest autorem kilkudziesięciu książek i wielu publikacji.

Od 2002 r. Abp Angelo Scola był patriarchą Wenecji, a w 2003 r. Jan Paweł II wyniósł go do godności  kardynalskiej. W 2005 r. Kardynał Scola był wymieniany pośród ewentualnych kandydatów na następcę Jana Pawła II.

Od czasów studenckich przyjaźnił się z ks. Luigi Giussanim, a od 1991 r. związany jest z Comunione e Liberazione. W książce „Un pensiero sorgivo”, wydanej w 2004 r., a poświęconej założycielowi ruchu Comunione e Liberazione, Kardynał Angelo Scola tak napisał o ks. Luigi Giussanim:

„Jego myślenie jest myśleniem źródłowym, to znaczy zdolnym systematycznie i krytycznie uzasadnić doświadczenie podstawowe człowieka, tak jak on żyje w pełni w wierze w Jezusa Chrystusa. Liczni są autorzy – filozofowie, teologowie, pisarze, poeci… – którzy wzbogacają refleksję mediolańskiego księdza, lecz na koniec ma ona charakter oryginalny, nie dający się rozłożyć na poszczególne części. Jest numerem pierwszym. To daje mu zaskakującą zdolność przejścia ponad szkołami i systemami, to go zapuszcza w zawsze świeżą aktualność i to nadaje mu obiektywną płodność w dzisiejszych fascynujących zmaganiach kulturowych”.

***

Zainteresowanym szczegółowym poznaniem dorobku naukowego Kardynała Angelo Scola polecam okolicznościowe wydawnictwo Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, które ukazało się w związku z przyznaniem mu tytułu Doktora Honoris Causa w grudniu 2010 r.

***

Zobacz informacje o nominacji:

• Komunikat ks. Juliana Carron
• Nowy arcybiskup Mediolanu
• Kard. Scola arcybiskupem Mediolanu

*

Ksiądz Seremak w okresie studiów w Rzymie w latach 1961-1966

Społeczny Komitet Pamięci Księdza Zdzisława Seremaka z okazji 20-tej rocznicy odejścia do Pana Boga ks. Zdzisława Seremaka ma zaszczyt zaprosić do wspólnego pielgrzymowania do miejsca jego spoczynku w rodzinnym Miliczu (woj. dolnośląskie), które odbędzie się w niedzielę 22 maja 2011 r.

Do udziału w tym wyjątkowym spotkaniu zostają zaproszeni między innymi: rodzina księdza Seremaka, jego znajomi księża z czasów pracy w Seminarium Duchownym we Wrocławiu, parafianie z Wrocławia i Lądka Zdroju, gdzie pełnił posługę kapłańską, władze samorządowe i mieszkańcy Milicza oraz wszystkie osoby ze wspólnot ruchu Komunia i Wyzwolenie.

Plan uroczystości w Miliczu:
11:30 – Msza Św. w kościele pw. św. Andrzeja Boboli (ul. Spacerowa 2)
13:00 – wspólna modlitwa przy grobie księdza Zdzisława Seremaka
13:30 – obiad (w bursie szkolnej naprzeciwko cmentarza)
14:00 – spotkanie wspomnieniowe (sala w bursie)
16:00 – modlitwa na zakończenie

Wszystkich zainteresowanych udziałem w tych uroczystościach prosimy o nadsyłanie zgłoszeń do 15 maja 2011 r. na adres e-mail: kontakt@seremak.info.pl

Zapraszamy na stronę internetową poświęconą pamięci księdza Zdzisława Seremaka, pierwszego odpowiedzialnego krajowego za ruch Komunia i Wyzwolenie w Polsce: http://www.seremak.info.pl

***

Parę lat temu zmarł we Wrocławiu jeden z najbardziej zaangażowanych w Polsce w życie ruchu Komunia i Wyzwolenie księży. Studiował w Rzymie, był profesorem teologii, a także wybitnym duszpasterzem. O swojej przynależności do Ruchu mówił, że dzięki niemu, dzięki tej specyfice wspólnotowości, jaką konkretnie przeżywa, inaczej czuje Kościół. (z homilii Arcybiskupa Józefa Michalika, 2004 r.).

***

Ksiądz kanonik Zdzisław Seremak (30.09.1937 – 22.05.1991) wykładał teologię moralną w Wyższym Arcybiskupim Seminarium Duchownym we Wrocławiu. Studiował w Rzymie w latach 1961–1966, w czasie gdy odbywał się tam Sobór Watykański II. Znał sześć języków obcych i był tłumaczem soborowym. Dzięki temu współpracował z prymasem Stefanem Wyszyńskim i kardynałem Karolem Wojtyłą. Był proboszczem parafii w Jeleniej Górze, Kotliskach, Chojnowie, Zgorzelcu, Lądku Zdroju i we Wrocławiu.

Ruch Komunia i Wyzwolenie zajmował szczególne miejsce w życiu księdza Zdzisława Seremaka. Wyznaczony w 1983 roku przez księdza Luigi Giussaniego na pierwszego odpowiedzialnego za tworzący się w Polsce Ruch, zaangażował się w to dzieło całkowicie, oddając mu całego siebie, swoje talenty i możliwości, wierny mu do końca. Życie i dzieło księdza Zdzisława jest także częścią naszej historii jako mających udział w Ruchu. Nie byłoby nas, gdyby nie przyjaźń i pamięć o tym, co nam się wydarzyło.

***

Zobacz także:

• Wspomnienie o księdzu Zdzisławie Seremaku

.

Pełna treść listu, który został zamieszczony na stronie Comunione e Liberazione:

Drodzy przyjaciele,
wyobrażam sobie wzruszenie i radość, z jaką każdy z was – tak jak i ja – przyjął zapowiedź beatyfikacji Jana Pawła II, ustalonej przez Benedykta XVI na 1 maja, święto Bożego Miłosierdzia. Również my wraz z Papieżem zakrzyknęliśmy: „Jesteśmy szczęśliwi!” (Anioł Pański, 16 stycznia 2011).

Jednoczymy się z radością całego Kościoła dziękując Bogu za dobro, jakim była jego osoba, niosąca świadectwo i misyjną pasję. Czy jest wśród nas ktoś, kto nie został obdarowany przez jego życie? Ileż osób odnalazło radość bycia chrześcijanami widząc jego pasję do Chrystusa, człowieczeństwo, które wypływało z wiary, zaraźliwy entuzjazm! W nim natychmiast rozpoznaliśmy człowieka – z temperamentem i głosem naznaczonym wiarą – w którego mowie i gestach poświadczona była metoda wybrana przez Boga, by mówić o sobie: ludzkie spotkanie, które sprawia, że wiara jest fascynująca i przekonująca.

Wszyscy dobrze zdajemy sobie sprawę, jak ważny był jego pontyfikat dla życia Kościoła i ludzkości. W niezwykle trudnym momencie powtórzył wobec wszystkich, z zuchwałością, u której źródeł może stać tylko Bóg, co oznacza być chrześcijaninem dziś, ukazując wszystkim racje wiary i niestrudzenie zabiegając o rozwój zarodków odnowy organizmu Kościoła zasianych przez Sobór Watykański II, nie poddając się żadnej z częściowych interpretacji, które chciały zredukować jego przesłanie w tym czy innym sensie. To, jak przyłożył się do wzrostu pokoju na świecie i pokojowego współżycia ludzi, pokazuje, jak znacząca dla dobra wspólnego jest wiara przeżywana całościowo we wszystkich jej wymiarach.

Wiemy, jak – od samego początku pontyfikatu – ścisła była więź Jana Pawła II z księdzem Giussanim i CL, opierająca się na zbieżności spojrzenia wiary na całą rzeczywistość z pasją do Chrystusa, „centrum kosmosu i historii” (Redemptor hominis). To on dawał nam pouczenia będące drogocenną pomocą w rozumieniu i pogłębianiu naszego charyzmatu przy rozmaitych, częstych okazjach, gdy przemawiał do wszystkich ruchów, nazywanych przez niego „wiosną Ducha Świętego”, bo w Kościele wymiar charyzmatyczny jest „współistotny” z wymiarem instytucjonalnym. Zwracał się również wielokrotnie do nas bezpośrednio, kończąc na wzruszających listach do księdza Giussaniego w ostatnich latach ich życia, zjednoczonego także przez próbę choroby.

W przemówieniu na trzydziestolecie Ruchu w 1984 roku powiedział do nas: „Jezus Chrystus, Ten, w którym wszystko się dokonało i w którym wszystko się zawiera, jest więc zasadą interpretacji człowieka i jego dziejów. Z pokorą, ale i niezachwianie, uznawać w Chrystusie zasadę i motyw będący inspiracją życia i działania, świadomości i czynu znaczy przylgnąć do Niego, by w sposób właściwy uobecniać Jego zwycięstwo nad światem. Praca nad tym, by treść wiary stała się mądrością i pedagogią życia, jest codziennym zadaniem wierzącego, zadaniem, które winien wypełniać w każdej sytuacji i w każdym środowisku, w jakim dane jest mu żyć. W tym tkwi bogactwo waszego uczestnictwa w życiu Kościoła: metoda wychowania do wiary, tak aby wiara zaważyła na życiu człowieka i historii […] Z tak rozumianego i przeżywanego doświadczenia chrześcijaństwa rodzi się obecność, która w każdej ludzkiej sytuacji pojmuje Kościół jako miejsce, gdzie fakt przyjścia Chrystusa […] żyje jako pełna prawdy dla człowieka perspektywa. My wierzymy w Chrystusa, który umarł i zmartwychwstał, w Chrystusa który jest obecny tu i teraz, który jedyny może zmieniać i zmienia człowieka i świat, nadając im nowy kształt” (Rzym, 29 września 1984). Te słowa robią wrażenie swoją aktualnością!

Zaskakująco po ojcowsku, w jedynie sobie właściwy sposób Jan Paweł II przyjął naszą młodą historię zatwierdzając kanonicznie Bractwo Komunia i Wyzwolenie, stowarzyszenie Memores Domini, Bractwo Kapłańskie Misjonarzy świętego Karola Boromeusza, Siostry Miłości od Wniebowzięcia – rozmaite owoce, które wytrysnęły z charyzmatu księdza Giussaniego dla dobra całego Kościoła. Sam Papież pozwolił nam zrozumieć znaczenie tego gestu: „Kiedy jakiś ruch zostaje zatwierdzony przez Kościół, staje się on uprzywilejowanym narzędziem osobistego, wciąż nowego zbliżania się do tajemnicy Chrystusa” (Castelgandolfo, 12 września 1985).

Dlatego, jeśli ktoś ma ogromny dług wdzięczności wobec Jana Pawła II, to jesteśmy to właśnie my.

A nie mamy lepszego sposobu, by okazać tę wdzięczność, jak podążać nadal za jego wezwaniem: „Nie pozwólcie nigdy, by wasze zaangażowanie toczył robak przyzwyczajenia, rutyny, starości! Odnawiajcie wciąż odkrywanie charyzmatu, który was zafascynował, a on będzie was prowadził jeszcze pewniej do stania się sługami tej jedynej potęgi, jaką jest Chrystus Pan!” (Castelgandolfo, 12 września 1985).

Z tych powodów wszyscy weźmiemy udział w spotkaniu 1 maja. Dlatego też Rekolekcje Bractwa, które zaplanowaliśmy na termin od 29 kwietnia do 1 maja, zakończą się wieczorem w sobotę 30 kwietnia, tak, byśmy mogli z wszystkimi innymi przyjaciółmi z Ruchu – licealistami, studentami, dorosłymi, którzy nie będą w Rimini – udać się na pielgrzymkę do Rzymu, by zjednoczyć się z Papieżem i Kościołem w dziękczynieniu Bogu, który dał nam tak autentycznego świadka Chrystusa. Chcemy towarzyszyć Benedyktowi XVI, który w swojej dalekowzroczności postanowił wskazać całemu światu błogosławionego Jana Pawła II jako przykład tego, co może uczynić Chrystus z człowieka, który daje Mu się pochwycić.

Prosząc księdza Giussaniego i nowego błogosławionego Jana Pawła II o towarzyszenie z nieba naszej wierności Piotrowi – pewnemu szańcowi dla naszego życia wiary – a Matkę Boską o wypełnienie w każdym z nas pragnienia świętości, dla którego zostało powołane nasze Bractwo, pozdrawiam Was z całego serca.

ksiądz Julián Carrón

Mediolan, 31 stycznia 2011

Relacje prasowe po publikacji tego listu:

• KAI – Comunione e Liberazione o beatyfikacji

.

Dodał, że to „dzięki Janowi Pawłowi II nasz Ruch Comunione e Liberazione oraz Bractwo św. Karola Boromeusza, w którym przyjąłem święcenia kapłańskie, zostały zatwierdzone przez Kościół. Dla mnie i obu organizacji jest to szczególny powód do wdzięczności dla papieża Polaka”.

Zobacz pełną treść wywiadu Abp Paolo Pezzi dla KAI o odrodzeniu życia kościelnego w Rosji w efekcie pontyfikatu Jana Pawła II.

Arcybiskup Paolo Pezzi jest metropolitą archidiecezji Matki Bożej w Moskwie. W styczniu 2011 r. został wybrany na przewodniczącego episkopatu katolickiego całej Rosji. Należy do Bractwa Kapłańskiego Misjonarzy Św. Karola Boromeusza, wspólnoty zakonnej związanej z Comunione e Liberazione.

Zobacz także:

• Rosja: arcybiskup Pezzi przewodniczącym episkopatu
• Relacja z wizyty Abp Pezzi w Polsce

.

Ksiądz prałat Luigi Giussani urodził się w 1922 r. we włoskim miasteczku Desio, nieopodal Mediolanu (Lombardia). Jego matka Angela przekazała mu – jak sam wspominał – „pobożność prostą i genialną”. W młodym wieku wstąpił do Seminarium Duchownego. Po święceniach kapłańskich podjął wykłady na Wydziale Teologicznym Archidiecezji Mediolańskiej. Specjalizował się w studiach nad teologią wschodnią i teologią protestancką w Ameryce oraz nad rozumnym charakterem aktu wiary i rozumną motywacją przynależności do Kościoła.

Jednak w połowie lat 50-tych zrezygnował z funkcji wykładowcy i postanowił zostać nauczycielem religii w liceum klasycznym w Mediolanie. W 1954 r. zapoczątkował ruch Młodzieży Akademickiej, który w 1968 r. przekształcił się w Comunione e Liberazione (Komunia i Wyzwolenie). Liczne grono wychowanków ks. Giussaniego pełni dziś ważne funkcje w życiu kościelnym, społecznym, gospodarczym i politycznym. Do 1990 r. ks. Giussani kierował katedrą „Wstępu do teologii” na Uniwersytecie Katolickim Sacro Cuore w Mediolanie. W wieku 83 lat, po długotrwałej chorobie, zmarł 22 lutego 2005 r. w Mediolanie.

Ks. Luigi Giussaniego łączyły bliskie relacje zarówno z Janem Pawłem II, jak i Benedyktem XVI. Za pontyfikatu Jana Pawła II zostały kanonicznie zatwierdzone Bractwo Comunione e Liberazione, stowarzyszenie osób konsekrowanych Memores Domini, kapłańskie Bractwo Misjonarzy św. Karola Boromeusza oraz Siostry Miłosierdzia od Wniebowzięcia – dzieła zrodzone z charyzmatu ks. Luigi Giussaniego. W liście skierowanym w dniu pogrzebu założyciela ruchu Comunione e Liberazione, Jan Paweł II podkreślił, że miał „okazję spotykać Księdza Prałata Luigi Giussaniego i podziwiać jego gorącą wiarę, która wyrażała się w chrześcijańskim świadectwie, zdolnym do obudzenia, zwłaszcza u wielu ludzi młodych, chęci przekonującego przyjęcia ewangelicznego orędzia”. Mszy pogrzebowej na prośbę Jana Pawła II przewodniczył ówczesny Kard. Joseph Ratzinger, a obecny Papież Benedykt XVI.

W swoim charyzmacie ks. Luigi Giussani zwracał szczególną uwagę na trzy wymiary życia chrześcijańskiego: kulturalny, charytatywny oraz misyjny. Elementem wychowawczym proponowanym wszystkim jest „szkoła wspólnoty”, cotygodniowy moment wspólnej modlitwy, katechezy i spotkania. Syntezą doświadczenia wiary założyciela ruchu Comunione e Liberazione i podstawą formacji duchowej osób idących za charyzmatem ks. Luigi Giussaniego stały się trzy jego bardzo ważne książki: „Zmysł religijny” (2000), „Chrześcijaństwo jako wyzwanie. U źródeł chrześcijańskiego roszczenia” (2002) oraz „Dlaczego Kościół” (2004). Z innych jego publikacji w Polsce ukazały się m.in.: „Ryzyko wychowawcze”, „Śladami chrześcijańskiego doświadczenia”, „Czy można tak żyć?”.

Comunione e Liberazione określa się mianem ruchu, gdyż nie jest nową organizacją, strukturą, ani stowarzyszeniem. Ze swoim przesłaniem zwraca się dzisiaj do każdej osoby, niezależnie od wieku, zawodu czy sytuacji społecznej. Ruch wychowuje do wiary, uznając, że propozycja doświadczenia chrześcijańskiego odpowiada autentycznym oczekiwaniom rozumu i serca każdego człowieka.

Wspólnoty Comunione e Liberazione są obecne w ponad 70. krajach, w Europie (najwięcej we Włoszech i Hiszpanii), Ameryce Południowej i Północnej, w Afryce i w Azji. Zrzeszają ludzi dorosłych i młodzież, osoby świeckie i duchowne, przedstawicieli wszystkich środowisk społecznych. Od 1983 r. ruch jest także w Polsce i zrzesza ok. 1000 osób. Wspólnoty znajdują się m.in. w Białymstoku, Katowicach, Krakowie, Legnicy, Lublinie, Lądku Zdroju, Łodzi, Malanowie, Opolu, Rzeszowie, Świdnicy, Warszawie, Wrocławiu i Zdzieszowicach. Obecnym odpowiedzialnym krajowym Ruchu w Polsce jest ks. Jerzy Krawczyk z archidiecezji opolskiej.

***

Więcej informacji o działalności ruchu Komunia i Wyzwolenie można znaleźć na stronie internetowej www.cl.opoka.org.pl. Ruch wydaje także dwumiesięcznik „Ślady” www.slady.pl

***

Lista odprawionych Mszy Świętych z okazji 6. rocznicy śmierci ks. Luigi Giussaniego i 29. rocznicy zatwierdzenia Bractwa Comunione e Liberazione przez Ojca Świętego Jana Pawła II.

***

Od początku pontyfikatu Benedykta XVI, Manuela Camagni wraz z trzema innymi Memoreskami: Loredaną, Carmelą i Cristiną, troszczyła się o Dom Papieski. Do jej obowiązków należała m.in. służba w apartamentach sekretarzy Ojca Świętego oraz dbanie o papieską spiżarnię.

Manuela Camagni od 30 lat należała do wspólnoty Memores Domini. W związku z jej tragiczną śmiercią, ksiądz Julian Carron skierował przesłanie do wszystkich wspólnot ruchu Comunione e Liberazione, którego treść cytuję za biurem prasowym CL w Mediolanie:

Drodzy przyjaciele, nagła śmierć naszej przyjaciółki Manueli Camagni jest tajemniczym sposobem, w jaki Pan nakazuje nam myśleć o Sobie, odnawiając pewność, że „włos z głowy wam nie zginie”, jak mówiła nam dzisiejsza Liturgia. Przylgnijmy jeszcze mocniej do Ojca Świętego, jak synowie, którzy chcą we wszystkim podzielić jego zranione człowieczeństwo. „Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich”. Oddawanie życia ukazywało się w sposób oczywisty i zaskakujący zarówno w gotowości Manueli do misji, w jej doświadczeniu z Tunisu, jak i w służbie Ojcu Świętemu. Niech jej ofiara odnowi w nas wszystkich prawdę naszego „tak”, aby zwycięstwo Chrystusa coraz bardziej potwierdzało się w naszych sercach.

Niech Ksiądz Giussani wyprasza u Matki Boskiej dar wiecznego szczęścia dla naszej przyjaciółki i pocieszenia dla Papieża.

Wieczny odpoczynek racz jej dać Panie.

***

Wybrane relacje o pożegnaniu Manueli Camagni:

• Radio Watykańskie
• Opoka

Po każdej Mszy Św. w przedsionku kościoła rozdawane były ulotki informacyjne o CL oraz miejscu i terminie spotkań na Szkole Wspólnoty, jak również teksty z rekolekcji i dwumiesięcznik „Ślady”. Była to także okazja do rozmowy z zainteresowanymi parafianami i zaproszenia ich do uczestnictwa w Szkole Wspólnoty, w rekolekcjach i pielgrzymkach, adwentowych i wielkopostnych dniach skupienia czy też podczas letnich wakacji CL.

Dzięki gościnności ojca Mariusza, mogliśmy na plebanii w domu zakonnym ojców Pasjonistów, przygotować i wspólnie całymi rodzinami z dziećmi zjeść obiad oraz inne przygotowane przez nas na tę okazję słodkości. Następnie obejrzeliśmy film dokumentalny „Marja Jeduina – pianistka, która wzruszyła Stalina”, zrealizowany przez przyjaciół z Ruchu, związanych z „Russia Cristiana”.

Niedzielna prezentacja ruchu Komunia i Wyzwolenie była odpowiedzią na zaproszenie ojca Mariusza do przedstawienia jego parafianom żywego doświadczenia naszej obecności w Kościele i zachęcenia ich do aktywniejszego uczestnictwa w życiu wspólnoty parafialnej. Dzięki przeprowadzonym wcześniej podobnym prezentacjom, zawiązały się już w parafii przy ul. Ostródzkiej dwie grupy z innych katolickich ruchów.

Wspólnota ruchu Komunia i Wyzwolenie jest już od ponad roku obecna w parafii pw. św. Mateusza Ewangelisty przy ul. Ostródzkiej 172. Spotkania Szkoły Wspólnoty prowadzi Darek, a odbywają się o godz. 19:00 w 1 i 3 piątek miesiąca (w październiku i listopadzie, z uwagi na kalendarz, odbędą się w 2 i 4 piątek miesiąca). W spotkaniach CL uczestniczy również ksiądz proboszcz, ojciec Mariusz, który poznał ruch Komunia i Wyzwolenie podczas studiów w Seminarium Duchownym w Łodzi.

Razem z Papieżem

Ruch Comunione e Liberazione odpowiedział na inicjatywę Rady ds. Apostolstwa Świeckich Episkopatu Włoch, zapraszając wszystkie wspólnoty CL do modlitewnego zjednoczenia się z Ojcem Świętym:

W niedzielę 16 maja 2010 roku chcemy w widoczny sposób zjednoczyć się wokół Benedykta XVI jak dzieci wokół ojca, pragnąc wspomóc go w niesieniu ciężaru, który aktualna sytuacja nakłada na jego barki.

Chcemy modlić się z nim i za niego. To najprostszy i najbardziej prawdziwy z gestów który możemy uczynić, by wyrazić naszą bliskość z Ojcem Świętym, z Kościołem, z cierpiącymi z powodu doznanego zła.

Chcemy świadczyć, w pokucie i jedności z papieżem, że doświadczenie chrześcijańskie jest doświadczeniem piękna, pełni, miłosierdzia obejmującego każdego człowieka.

Pragnienie sprawiedliwości, zranione ludzkim złem, spotyka Chrystusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego, nadzieję mocniejszą od śmierci.

Zapraszamy wszystkich do włączenia się w propozycję Rady Episkopatu Włoskiego ds. Apostolstwa Świeckich, biorąc udział na Placu Świętego Piotra, dnia 16 maja o godz. 12:00, w modlitwie całego ludu chrześcijańskiego

Comunione e Liberazione

***

Modlitwa w bazylice na Kawęczyńskiej

Dla osób, które nie będą mogły udać się do Rzymu, wspólna modlitwa w niedzielne południe, na którą zaprasza warszawska wspólnota Komunia i Wyzwolenie, odbędzie się w Oratorium przy Bazylice Najświętszego Serca Jezusowego na ul. Kawęczyńskiej 53 na warszawskiej Pradze.

Tę inicjatywę solidaryzowania się z papieżem Benedyktem XVI poparła Kuria Metropolitalna Warszawska, deklarując włączenie się w codziennej południowej modlitwie w nurt modlitwy ruchu Komunia i Wyzwolenie i całego Kościoła.

***

Spotkanie w Miliczu

W dniu 16 maja będzie miała miejsce również pielgrzymka do grobu ks. Zdzisława Seremaka, pierwszego Odpowiedzialnego Krajowego za wspólnoty ruchu Komunia i Wyzwolenie w Polsce. Ksiądz Seremak kierował wspólnotami CL w Polsce od 1983 do 1991 r., kiedy to po długotrwałej i ciężkiej chorobie odszedł do Domu Ojca.

W tym roku mija 19-sta rocznica śmierci ks. Seremaka. Z tej okazji w miejscowości Milicz (woj. Dolnośląskie) zostanie odprawiona Msza Św. o godzinie 11:30 w kościele pw. Świętego Andrzeja Boboli. Przy grobie ks. Zdzisława zostanie zmówiona wspólna modlitwa, a następnie będzie tradycyjne spotkanie z Jego siostrą, Panią Teresą.

Relacja z ubiegłorocznego spotkania w Miliczu

*

(ks. Luigi Giussani, Czy można tak żyć?, str. 299)

„Jako chrześcijanie musimy spojrzeć na naszą narodową tragedię w świetle Zmartwychwstania Chrystusa, którego tajemnicę przeżywamy w liturgii Kościoła. Niech Zwycięzca śmierci otworzy bramy Bożego Miłosierdzia przed tymi, którzy zginęli, niech ukoi ból serca tych, którzy ich opłakują, a zjednoczoną w bólu Ojczyznę umacnia swoim błogosławieństwem.”

(Oświadczenie Prezydium Konferencji Episkopatu Polski w obliczu katastrofy samolotu prezydenckiego, 10.04.2010)

***

„Bo w kraju zmarłych duszy mej nie zostawisz
i nie dopuścisz bym pozostał w grobie.
Ty ścieżkę życia mi ukażesz, pełnię radości przy Tobie
i wieczne szczęście po Twojej prawicy.
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen”

(Kompleta, Psalm 16)

***

Wieczny odpoczynek racz im dać Panie
A światłość wiekuista niechaj im świeci
Niech odpoczywają w pokoju wiecznym. Amen

*

]]> http://comunione.wordpress.com/2010/04/10/nasze-zycie-nalezy-do-kogos-innego/feed/ 0 Jacek znicze http://comunione.wordpress.com/2010/03/03/arcybiskup-paolo-pezzi-w-polsce/ http://comunione.wordpress.com/2010/03/03/arcybiskup-paolo-pezzi-w-polsce/#comments Wed, 03 Mar 2010 22:50:28 +0000 Jacek http://comunione.wordpress.com/?p=427 Czytaj dalej →]]> Katolicki Metropolita Moskwy Arcybiskup Paolo Pezzi spotkał się ze wspólnotami ruchu Comunione e Liberazione w Warszawie (2 marca) i w Opolu (3 marca). Była to okazja do rozmowy o doświadczeniu duszpasterstwa w Rosji i znaczeniu misyjności.

„Nic nie zabrani ci być misjonarzem” – powiedział Abp Paolo Pezzi podczas spotkania CL na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. „Jeśli Chrystus jest największą rzeczą, którą możemy spotkać w naszym życiu, to dlaczego o tym nie mówić innym? Potrzebne jest, aby w miejscu naszej pracy wszyscy rozumieli, że dlatego pracujemy w taki sposób, ponieważ robimy to dla Chrystusa”.

Abp Pezzi podkreślił, jak wielkie znaczenie przywiązuje do pracy z młodym pokoleniem Rosjan: „Najbardziej wzruszające dla mnie były spotkania z rosyjską młodzieżą podczas lektury książki ks. Luigi Giussaniego „Zmysł religijny”. Te spotkania były prawdziwymi przygodami, kiedy młodzi Rosjanie zadawali pytania dotyczące znaczenia zmysłu religijnego w ich życiu.”

Arcybiskup Paolo Pezzi jest członkiem Bractwa Kapłańskiego Misjonarzy św. Karola Boromeusza, wyrosłego z charyzmatu ks. Luigi Giussaniego. Napisał pracę doktorską o katolikach na Syberii.  Pracował przez wiele lat jako misjonarz w Nowosybirsku, a następnie kierował seminarium duchownym w Petersburgu. Przez wiele lat był odpowiedzialnym za ruch Comunione e Liberazione w Rosji. We wrześniu 2007 roku został mianowany przez Papieża Benedykta XVI Metropolitą archidiecezji Matki Bożej w Moskwie, czyli zwierzchnikiem katolików w Rosji. Na tej funkcji zastąpił abp. Tadeusza Kondrusiewicza.

***

Wywiad w Śladach

Obszerny wywiad z Abp Paolo Pezzi został opublikowany na łamach czasopisma Ślady tuż po nominacji na Metropolitę Moskwy – „Tak, jakby Chrystus pytał: Czy ty mnie kochasz?„

***

Polecam także lekturę najnowszych wiadomości o duszpasterstwie Arcybiskupa Paolo Pezzi w Rosji:

Abp Pezzi o prawosławiu i katolickiej tożsamości

Niżni Nowogród: wizyta duszpasterska abp. Pezziego

Katolicy i prawosławni bliżej zjednoczenia

.